Aankomst in Twizel

Posted Dagboek Nieuw-Zeeland

Goed, waar ga ik beginnen… Op dit moment is het bij mij in Twizel 15u ´s middags en zit ik heerlijk op de veranda in het zonnetje, wat betekent dat het daar in Nederland 4u ´s nachts is. Momenteel hebben we dus elf uur tijdsverschil, best wel even rekenen steeds dus. Het wordt iets eenvoudiger als bij jullie daar de wintertijd in gaat over enkele weken. Dan schelen we twaalf uur. Laten we dus voorlopig maar even hopen dat de overheid de winter-/zomertijd gewoon laat bestaan zoals deze nu is…

 

Indische curry en Australische biertjes

Nadat wij woensdagavond 26 september in Singapore waren aangekomen, hebben we eerst héérlijke curry gegeten in de wijk Little India. Donderdag 27 september zouden we pas in de avond vliegen, dus deze dag hebben we doorgebracht met (alweer) lekkere curry eten, onze spullen ordenen en wat laatste spulletjes aanschaffen.

We waren behorlijk op tijd op het vliegveld van Singapore, maar dat vliegveld is groot genoeg om jezelf een tijdje te vermaken! Om 20:40u vertrok ons vliegtuig richting Brisbane. De vlucht (Qantas) zou zo’n zeven uur duren en was uitstekend geregeld. Helaas geen extra beenruimte voor Léon, maar de service was helemaal top. We hebben lekker genoten van een Australisch biertje.

Eenmaal op Brisbane hadden we slechts zo’n anderhalf uur voordat onze aansluitende vlucht ging. Niet dat we ons hoefden te haasten, maar gelukkig hoefden we ook niet weer lang te wachten. Zodra we bij de gate kwamen, mochten we eigenlijk vrijwel direct al boarden. Op deze kortere vlucht van ongeveer drie uur naar Christchurch (Qantas) hadden we drie stoelen voor onszelf. Dat was wel even lekker, want beenruimte was er vrijwel niet.

 

En dan zijn we in Nieuw-Zeeland!

Rond 12:30u lokale tijd landden we uiteindelijk in Christchurch. We waren enigszins ‘bang’ voor de douane. Want wat moesten we aangeven en wat niet? Beter maar gewoon aangeven waar je over twijfelt of niet zeker over bent, dan vinden ze het allemaal prima. Zodoende gingen we eigenlijk behoorlijk snel door de douane heen. Deze timing was perfect, want Esther kwam net het gebouw in gelopen om ons op te halen.

Nadat we even iets geluncht hadden, begon onze autorit naar huis. Omdat Esther Maddie, haar hond, mee had genomen, moesten we iets vaker stoppen onderweg, maar even de benen strekken is niet erg. De rit duurde zo’n vier uur en waar het landschap in Christchurch er nog erg Nederlands uit zag met veel vlakke stukken, landerijen en koeien in de wei, gaat het landschap steeds meer glooien naarmate we richting Twizel rijden. Het is prachtig. Groen, heuvelachtig, heerlijk. Als we in Twizel aankomen, is het al aan het schemeren.

 

Mijn eerste werkdag

De volgende dag heb ik direct met mijn nieuwe werkgever afgesproken om even kennis te maken. Ook Léon brengt zijn nieuwe werk een bezoek. Benieuwd wat we zijn gaan doen? Daarover vertel ik later meer! ’s Middags, als Esther terugkomt uit haar werk, gaan we naar Lake Ruataniwha (jup even oefenen op de uitspraak) om daar heerlijk in het zonnetje te wandelen.

Zondag is mijn eerste werkdag. Omdat het zo druk was, wilden ze mij graag zondag laten beginnen in plaats van maandag. Ik draai ook direct een relatief lange dag voor een eerste dag, namelijk van 11:30u tot 20:00u. Het is best wel druk en dus moeten we behoorlijk aanpoten. Door de drukte is het ook wat chaotisch en ik vind het daardoor best wel lastig om uit te vinden wat ik moet doen. Ik weet overigens eigenlijk nog niets. Mijn leidinggevende zegt achteraf ook dat zondag misschien toch niet zo’n goede trainingsdag was. Daar ben ik het wel mee eens.

 

Nu nog op zoek naar een huis

Maandag heeft ook Léon zijn eerste werkdag. En bij mij gaat het gelukkig ook een stuk beter. Ook de rest van de week moeten we werken. Ik ben op dinsdag en woensdag overdag nog wel vrij. Tijd die ik gebruik om een mooi stuk te wandelen, wat spulletjes te ordenen en dit verhaal te typen.

Daarnaast zijn we hard op zoek naar een eigen huisje. Hoewel we nu bij Esther logeren, is dat niet de oplossing voor de lange termijn. We willen gewoon iets voor onszelf. Zodoende staan we onderhand ingeschreven bij alle drie de makelaars hier in het dorp, maar van allen kregen we dezelfde reactie: de accommodaties zitten bom en bomvol en we weten niet wanneer er iets vrijkomt… Voorlopig dus maar even afwachten en af en toe eens bij ze binnenlopen.

Vrijdag zijn we alle drie een dag vrij en heeft Esther een afspraak in Timaru, een stadje aan de oostkust. Voor ons een mooi excuus natuurlijk om er een leuke roadtrip van te maken en mee te gaan. Niet alleen om de boel te verkennen, maar ook om wat nodige spulletjes in te slaan. Lees hier verder over onze trip naar Timaru.

Comments (0)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.