Een druk weekend!

Posted Dagboek Nieuw-Zeeland

De koelkast, oven en nog meer

We wonen nu een ruime week in ons huisje en lopen toch wel tegen wat dingetjes aan. Zo hebben we een heel kleine vriezer (en wij gebruiken de vriezer veel) en hebben we regelmatig ijs in bijvoorbeeld ons kaasbakje. Kortom: onze koelkast werkt niet naar behoren. Verder valt de deur van de oven er steeds uit en wordt de oven niet goed warm. En de thermostaat van de kraan moet ook anders afgesteld worden.

Reden te meer om even met Jane, de eigenaresse af te spreken. Dat blijkt, net zoals de vorige keren, een flinke uitdaging. Jane is slecht te bereiken en ook erg druk. Onze eerste afspraak gaat niet door. Maar gelukkig lukt het haar een paar dagen later toch om langs te komen.

Zodra ze de tuin in komt gelopen is ze razend enthousiast. Léon heeft al veel troep uit de tuin weg gehaald en dat vindt ze prachtig. Ze blijft maar zeggen dat ze zo blij is dat er eindelijk mensen in het huis wonen die echt om het huis lijken te geven.

Gezamenlijk lopen we al onze te bespreken punten langs en ze snapt het helemaal. Tot slot komen we uit bij de koelkast en de oven. Voorzichtig vertellen we wat ermee aan de hand is en haar reactie is direct: “nee, dat hoort niet! Jullie moeten spullen hebben die werken. Dit gaan we regelen!” Nou, dat is fijn. Onderhand bekend met Jane haar persoonlijkheid en werkwijze zijn we bang dat het wel even gaat duren voordat alles gebeurd is, maar we zijn in ieder geval blij met deze reactie!

 

Waimate: weer een nieuwe plaats ontdekt

De volgende dag gaan wij naar Timaru. We hebben nog wat spullen nodig voor het huis, de tuin en natuurlijk boodschappen. Ook rijden we op de heenweg via Waimate. Een stadje redelijk aan de kust. Eigenlijk tussen Timaru en Oamaru in. Ik heb via marktplaats een leuk soort plankenkastje gevonden voor op de muur.

In Waimate zelf lopen we ook even het informatiecentrum in om te kijken wat er allemaal in de omgeving te doen is. Blijkbaar zijn er best wat wandelingen in de omgeving en bovendien wat mountainbike tracks. Een mooie reden om hier eens naar terug te komen. Op de korte termijn dat wij er nu zijn klimmen we naar een uitzichtpunt en bezoeken we een park waar ze Wallaby’s hebben.

Overigens is het informatiecentrum gelegen in een gloednieuw event centre. Het event centre in Twizel is wat oud en heeft meer weg van de gymzaal van een high school. Maar zodra ik het event centre in Waimate inloop, waan ik me heel even in Nederland. Alles is gloednieuw en prachtig. Het doet me denken aan de zalen waarin ik altijd mijn wedstrijden speel. En dat spelletje is ook echt wel iets wat ik op dit moment mis…

 

 

Ga maar naar de Harvey Norman en zoek een koelkast uit

Wanneer we weer in de auto stappen, ontvangt Léon een sms van Jane. Haar man pikt diezelfde dag nog een oven voor ons op en zal die naar ons huis brengen. Wij gingen vandaag toch naar Timaru? Hebben jullie dan tijd om de Harvey Norman in te lopen? Zoek daar maar even een koelkast uit.

Sorry, lezen we dat goed? Zoek maar een koelkast uit? Wij waren allang al blij geweest met een goedwerkende tweedehands. Maar als wij zelf op jacht mogen, prima!

Bij aankomst in Timaru is de Harvey Norman dan ook onze eerste stop. Het voelt raar, om een koelkast uit te zoeken voor ons huis, waar we niet voor hoeven te betalen. Al snel vinden we een koelkast die aan onze eisen voldoet en niet gek duur is qua prijs. We hebben telefonisch contact met Jane en zij vindt het goed. Ze zorgt ervoor dat haar man langs de Harvey Norman rijdt om voor de koelkast te betalen en deze bij ons huis in Twizel af te zetten. Wauw, wat een service.

Nog enigszins van ons à propos verlaten wij de winkel en vertrekken we naar het centrum van Timaru.

 

Shoppen, shoppen, shoppen

In Timaru starten we met een heerlijke koffie bij ons vaste tentje. Daarna struinen we zoals gewoonlijk de winkeltjes af en lunchen we heerlijk op het strand. De dag vliegt voorbij en we eindigen bij de Warehouse en de Pak ’n Save. Oh, en we konden het niet laten om even een milkshake en een McFlurry bij de McDonalds te halen…

 

Waar zijn de koelkast en oven nou?

Als we ’s avonds om 21u thuiskomen zijn er nog geen oven en koelkast. Vreemd, want Jane had gezegd dat haar man dit vandaag zou afleveren. Helaas – en natuurlijk – hebben ze weer geen bereik met hun telefoon. Morgenochtend maar weer proberen.

De volgende dag balen we een beetje, want we hadden eigenlijk een hike willen doen. Nu moeten we eerst weer achter onze koelkast en oven aan. Gelukkig belt Ken, Janes man, al vroeg in de ochtend om te melden dat hij de koelkast en de oven zo komt afleveren. Zo gezegd, zo gedaan. Ongeveer een half uur later is hij er mét koelkast en oven. Bij het wisselen en aansluiten lopen we tegen een paar punten aan. Gelukkig hebben we Neil, Esthers vriend, die elektricien is. Hij wil na zijn werk wel even langskomen om ons te helpen.

 

Burkes pass en Mount John

Als we dan eindelijk willen vertrekken om iets te gaan doen, is het te laat om een echte lange hike te doen. Daarom besluiten we naar Burkes pass te rijden. Dit is een dorpje waar we altijd doorheen rijden op weg naar Timaru. Het ziet er leuk uit, maar we zijn er nog nooit gestopt. Vlak buiten Twizel pikken we overigens nog een Tjechische lifter op, die we in Tekapo even afzetten.

Burkes pass ziet er vanuit de auto leuker uit dan van dicht bij, laten we maar zeggen. Een fanatieke verzamelaar zijn hele hebben en houden er uitgestald, wat op zich leuk is om doorheen te struinen. Van een muziekspeler uit het jaar kruik tot oude tinnen Coca Cola platen: je vindt er alles, zolang het maar oud is. Nadeel: alles is ook erg duur. Zelfs de koffie die ze in een klein pop-up karretje verkopen. Wij besluiten dus dat het na ons rondje struinen door de spulletjes genoeg geweest is en rijden terug naar Tekapo.

Bij Tekapo genieten we van onze zelf meegebrachte picknick bij het meer. Maar hoewel Lake Tekapo erg mooi is, besluiten wij toch dat we Lake Pukaki mooier vinden. Dit komt met name door het uitzicht op Mount Cook dat Pukaki biedt. Ook doen de grote getalen Aziatische toeristen de sfeer bij Lake Tekapo niet ten goede. Tekapo is overigens ook een daadwerkelijk dorp, dat aan Lake Tekapo ligt. Maar in ons opzicht is dat meer een groot Centerparks dan dat het een echt dorp is.

Voldaan van onze lunch beginnen we aan onze hike. We beklimmen vanmiddag Mount John. Hier bevindt zich het primaire sterrenkundecentrum van Nieuw-Zeeland. De Mount John Observatory biedt ook tours aan en dat staat nog wel op ons lijstje om eens te doen. Het enige nadeel: als er wolken zijn, zie je natuurlijk geen sterren!

De hike is een mooie en afwisselende wandeling. We beginnen met een vlak stuk dat langs Lake Tekapo loopt. Tja, dat uitzicht is natuurlijk zonder twijfel prachtig. We houden een korte pauze met een koud colaatje en een stukje speculaas (dat mijn ouders enige tijd geleden al hebben opgestuurd). Daarna wordt de hike een stuk steiler, daadwerkelijk Mount John op. Na het bereiken van de top dalen we via haarspeldbochten door het dennenbos aan de andere kant van de berg af. Zo’n 2,5u na het begin van onze hike staan we weer bij de auto. Voldaan. Dat was een prachtige en heerlijke hike. Fijn om weer iets actiefs te doen en even het hoofd leeg te maken. En natuurlijk om te genieten van het prachtige Lake Tekapo. Op naar huis, om daar de nieuwe koelkast en oven een plekje te geven.

Als ik de volgende dag weer op het werk kom, vragen mijn collega’s hoe mijn weekend was. Lachend antwoord ik: nou, druk eigenlijk. Wanneer ik ze het hele verhaal vertel dat we zelf onze koelkast mochten uitzoeken, moeten ze hard lachen, dat is nog eens een luxe!

Comments (0)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.