Eerste roadtrip: Timaru

Posted Dagboek Nieuw-Zeeland

Vrijdag een week na aankomst zijn we voor het eerst weer vrij. Esther moet in Timaru zijn voor een afspraak. Timaru is een stad aan de oostkust van Nieuw-Zeeland. De naam van deze stad stamt af van de Maori: Te Maru, wat veilige haven betekent. De naam verraadt het al: het is een echt havenstadje. Een stuk groter dan Twizel dus ook en hier moeten we een aantal zaken regelen.

 

Bank: hebben jullie een afspraak gemaakt?

Eerder deze week ben ik bij de bank in Twizel binnengelopen. Om geld te kunnen krijgen, moeten we namelijk een Nieuw-Zeelands bankaccount hebben. Helaas weet de dame in de bank mij te vertellen dat degene die de bankaccounts opent, deze én volgende week op vakantie is. Goed, so far live in Twizel. Hier kunnen we dus de komende twee weken geen bankaccount openen.

Komt dat even goed uit dat we diezelfde week naar Timaru gaan, dachten we. Dan lopen we daar de bank wel even binnen. Dit was dus één van de dingen die op ons lijstje stond vrijdag en ook het eerste dat we doen als we in Timaru zijn. Helaas: blijkbaar moesten we een afspraak maken om een bankaccount te openen. Daar hadden we niet op gerekend… Gelukkig worden we heel vriendelijk geholpen. Ze gaan proberen ons ertussen te krijgen vandaag. Mocht het lukken, dan bellen ze ons.

Jammer genoeg zijn we deze dag niet meer gebeld. Dan dus toch maar wachten totdat degene in Twizel er weer is.

 

Nieuw-Zeelands telefoonnummer

Ook hebben we nog een Nieuw-Zeelands telefoonnummer nodig. Dit is handig voor alle communicatie met bijvoorbeeld onze werkgevers en collega’s en voor zaken als het huren van een huis, kopen van een auto, noem maar op. Gelukkig is dit wél zo geregeld. Bij Spark kopen we twee simpele prepaidkaarten en een kwartier later lopen we de winkel weer uit.

 

Koffiebreak

Dan besluiten we om even een kopje koffie te doen. De koffie hier is heerlijk. De koffie is smaakvol en heet én de kopjes zijn warm. De Nieuw-Zeelanders drinken veel koffie. Of het nu take away is, of een kopje koffie ter plekke opdrinken: ze doen het veel.

Bij de meeste restaurantjes, cafeetjes en koffietentjes kun je dan ook niet alleen kiezen uit een normale koffie of cappuccino, maar maken ze ook met een lach een flat white, latte, chai latte, mocha of nóg iets anders voor je klaar. En de prijzen? Die vallen ons best wel mee. Over het algemeen betaal je $4 voor een long black (eigenlijk een “normale” kop koffie), wat omgerekend zo’n €2,25 is.

 

Struinen in de tweedehandswinkeltjes

Daarna is Esther terug van haar afspraak en duiken we met zijn drieën de tweedehandswinkeltjes in. Deze vallen ons wel wat tegen, maar in de laatste kunnen Léon en ik wel allebei mooi een knappe badjas scoren voor in totaal slechts $10! Thuis even wassen, en wij zijn het komende jaar weer helemaal blij.

 

Shoppen bij The Warehouse

The Warehouse is een heel grote winkel waar ze echt van alles hebben. Denk aan witgoed, keukenspullen, kleren, verzorgingsproducten, tuinspullen, verfspullen, ga zo maar door. We lopen hier dan ook voor een aantal dingen naar binnen.

Allereerst hebben we wat spulletjes voor de fiets nodig, waaronder licht. Niet alleen om gezien te worden als we ’s avonds naar huis fietsen, maar ook om zelf überhaupt iets te zien! Dat klinkt heel raar, want in Nederland is er zo veel verlichting om je heen, dat dat helemaal niet nodig is. Hier is dat net even anders. De lantaarnpalen staan niet scherp verlicht en gaan ook na een bepaalde tijd uit, zodat je de sterren extra goed kunt zien. Oh, en die sterrenhemels? Die zijn prachtig, lees hier meer!

Ook wil Léon graag een moestuintje beginnen. Ik vind dat prima (heerlijk, verse groenten en kruiden), maar op de voorwaarde dat híj het onderhoudt. Ik heb namelijk geen groene vingers. Bij mij gaat alles dood. Ook Esther wil graag wat dingetjes zelf gaan verbouwen. Daarom kiezen we met zijn allen wat plantjes en kruiden uit, zodat we met elkaar kunnen uitwisselen.

En wat we nog meer nodig hadden? Opbergbakjes, een schrijfblokje, dat soort dingen eigenlijk. Oh, en Léon kocht een nieuwe jas, want die was hij in Nederland vergeten.

 

Sleutels bij laten maken

Twizel is nog een dorp waarbij je je deur open laat staan, de auto niet op slot doet en niet eens een slot voor je fiets hebt. Althans, dat wás het eigenlijk. De laatste weken zijn er wat vreemde dingen gebeurd. Zo is iemands auto midden in de nacht gepakt en een aantal straten verderop gezet en bij een ander is iemand in de auto geweest en heeft daarbij allerlei spullen verplaatst.

Daarom besluiten we dat het goed is om sloten voor onze fietsen te kopen en sleutels van het huis van Neil en Esther bij te laten maken, want daarvan heeft Esther er op dit moment slechts één.

 

Ik heb een nieuwe fiets!

Léon heeft ervoor gezorgd dat Esther in juli zijn mountainbike mee kon nemen naar Nieuw-Zeeland. Mijn plan was om hier in Nieuw-Zeeland een mooie fiets op de kop te tikken. Na lange tijd zoeken op trade.me (soort marktplaats in Nieuw-Zeeland), kon ik nog steeds niets vinden. Of het waren heel oude en echt gebruikte fietsen. Of het waren héél dure fietsen. Niet wat ik zocht dus.

Daarom was ik gaan kijken of er fietsshops in Timaru waren. Daarbij kwam ik een mooie aanbieding tegen bij de Bikebarn. Daar wilde ik wel even een kijkje nemen! Daarnaast had Léon een fietspomp nodig waarmee hij zijn mountainbike kon oppompen. Die heeft namelijk een Frans ventiel en hier in Nieuw-Zeeland kennen ze met name het grote autoventiel. Zo gezegd, zo gedaan. De fiets die ik had gezien, een Merida big nine, stond er nog en was precies wat ik wilde. Het was even passen en meten in de auto, maar ik heb een nieuwe fiets!

 

Bij de zeehond kijken op het strand en weer terug naar huis

In Timaru komen vaak zeehonden op het strand. En dit zijn niet de kleintjes die wij in Nederland gezien hebben. Nee, deze zijn echt groot! Toevallig ligt er één op strand, als wij een korte wandeling maken. Daar kijken we even bij en daarna stappen we in de auto om weer een rit van twee uur naar huis te maken. ’s Avonds halen we curry af bij de Indiër in het dorp. Dit is zó veel, dat ze zelfs genoeg hebben om er later die week nog een keer van te eten.

Comments (0)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.