River cruises en een honeymoon suite

Posted Dagboek Maleisië

Vlak voor Sepilok hebben we nog drie andere koppels opgehaald met wie we deze dagen aan de Kinabatangan rivier samen zullen doorbrengen. Stomtoevallig zijn het allemaal Nederlandse mensen van ongeveer onze leeftijd. Het klikt en de sfeer in de groep is goed.

 

Een wild bearded pig in onze achtertuin

Na zo’n twee uur rijden vanaf Sepilok en een kort boottochtje komen we aan bij de Bilit Rainforest lodge aan de Kinabatangan rivier. Omdat het ondertussen lunchtijd is, mogen we eerst genieten van een héérlijk buffet. We eten onze buik goed rond. Helemaal omdat we ons ontbijt al om 06:00u ’s ochtends naar binnen hebben gewerkt: we lusten dus wel wat. Daarna mogen we naar onze huisjes. In hoeverre ons huisje dan huisJE te noemen is. We hebben een prachtig en groot verblijf. Deze luxe hadden we niet verwacht! We zitten redelijk aan de rand van het park en als ik op een gegeven moment naar buiten kijk, zie ik een soort zwijn in onze ‘achtertuin’ lopen. Achteraf was dit een wild bearded pig.

 

Niet zomaar een kamer, maar een honeymoon suite

Aan het einde van de middag hebben we onze eerste cruise. We melden ons dus weer bij het restaurant, waar thee en gebakken banaan voor ons klaar staan. Daar lopen we Jimmy tegen het lijf. De eigenaar van Bilit Rainforest. Hij vraagt ons hoe we onze kamer vinden, waarop wij antwoorden dat hij prachtig is. Dan komt de aap uit de mouw: hij heeft ons verblijf geüpgraded naar de honeymoon suite. Dat verklaart de luxe! En wat een mazzel hebben we!

 

Nu kunnen we écht zeggen dat we wilde Orang Utans hebben gezien

Tijdens onze eerste cruise worden we direct al goed verwend. We zien veel apen, vogels en zelfs twee wilde Orang Utans. Wauw, wat gaaf is dat! Na het eten staat ons een night cruise te wachten. Met deze cruise gaan we in het donker op zoek naar dieren die zich overdag niet zo laten zien. Denk aan uilen, krokodillen en vogels die slapen. Helaas valt deze cruise wat tegen. We hebben door dat de gids en de stuurman erg hun best doen om wat wildlife te vinden, maar dit is weinig succesvol. Wel vinden we twee soorten ijsvogels (kingfishers). Wanneer je deze overdag ziet, kan je nooit zo dichtbij komen. Dan vliegen ze namelijk weg. Maar ’s nachts blijven deze kleurrijke vogels zitten op hun tak en kan je erg dichtbij komen. Wat een mooie vogels zijn dat!

 

Je ogen openhouden, dat is ’s ochtends vroeg nog wel een kunst

De volgende dag trekken we er al vroeg op uit voor onze ochtendcruise. Dat het vroeg is, is te merken. Een aantal mensen van de groep heeft duidelijk moeite om zijn ogen open te houden. Op deze tocht worden we wat minder verwend dan de cruise van de eerste dag. Wel zien we wéér een wilde Orang Utan (yes!) een aantal vogels en wat apen. Na de cruise doen we nog een korte wandeltocht door het ‘dorp’, waarbij de gids laat blijken dat hij veel kennis heeft opgedaan over de jaren. Hij kan ons veel vertellen over allerlei zaken betreffende het wildlife, maar ook over het leven op Borneo. Wat dat betreft zijn we echt blij met de tour die we geboekt hebben: alles is ontzettend goed geregeld en we hebben een goede gids.

 

Krokodil!

Nadat we de rest van de dag hebben kunnen ontspannen en weer hebben genoten van een heerlijke lunch, melden we ons aan het einde van de middag weer bij het restaurant. Natuurlijk is daar weer thee met lekkers. We hoeven echt niet bang te zijn dat we te kort komen hier. Tijdens de middagcruise worden we weer beloond met flink wat apen en zelfs een grote krokodil die zijn kop boven het water uit steekt. ’s Avonds drinken we na het eten nog een gezellig biertje met een aantal mensen van de groep. Leuk om deze dagen met zo’n gezellige groep door te brengen.

 

We hebben behoorlijk wat wildlife gezien!

Wat het wildlife betreft hebben we in deze twee dagen echt wel veel kunnen zien. Naast het feit dat we wilde Orang Utans hebben gezien, zagen we ook longtail en shorttail makaken, probocis monkeys (oftewel neusapen), silverleaf monkeys, hornbills, adelaars, ijsvogels, krokodillen, en zelfs een zwemmende slang stak voor onze neus de rivier over.

 

Gomontong cave: kakkerlakken, vleermuizenpoep en kippenvel

De laatste dag reizen we via de Gomontong cave terug naar Sandakan. Deze grot zat min of meer verplicht in onze tour. Léon en ik hebben nog geprobeerd deze eruit te werken. We hadden liever bijvoorbeeld een extra rivercruise, maar helaas was dat niet mogelijk. De tour zou hoe dan ook via de grot gaan en als we die echt niet wilden bezoeken, dan moesten we maar bij de bus blijven. Daarom besluiten we toch maar mee te lopen naar de grot en daarvoor worden we beloond. Op ons stukje wandelen naar de grot toe, hebben we zicht op twee wilde Orang Utans die zitten te relaxen in een hoge boom.

Maar hoe dichter we bij de grot komen, hoe meer de stank ook onze neus bereikt. Deze stank komt met name door de vleermuizenpoep (guano). Daarvan ligt namelijk een hele berg in het midden van de grot. Ook is dat de reden dat we allemaal een helm moeten dragen en onze ogen moeten afschermen als we omhoog kijken: wanneer je vleermuizenpoep in je ogen krijgt, kan dit voor flink wat infecties zorgen. Nou, wat een feest.

Glibberend over de houten funderingen gaan we de grot binnen. Aangezien ik al zo’n lekker handig persoon ben, besluit ik extra voorzichtig te lopen. Zelfs op mijn wandelschoenen zou ik het voor elkaar krijgen om uit te glijden en volledig in de vleermuizenpoep te belanden: dat is wel het laatste dat ik wil. Tegelijkertijd krioelen de kakkerlakken aan alle kanten van ons, waar we ook kijken, daar kunnen we niet omheen. Ik krijg er kippenvel van. Bah, wat is dit vies. Voetje voor voetje schuifelen we door de grot, die gelukkig niet al te groot is. Pff, wat ben ik blij als we hieruit zijn en wat wil ik hier graag weg. De volgende keer blijf ik wel bij de bus, want dit had totaal geen toegevoegde waarde voor mij (op de Orang Utans na dan).

 

Sandakan: geen bezoek waard

We reizen verder naar Sandakan, waar we uiteindelijk mogen eten van een lekker buffet. Omdat onze vluchten pas aan het einde van de middag gaan, krijgen we van onze gids nog een uur of twee de tijd om een rondje door Sandakan te doen. Met ons groepje lopen we een rondje door deze stad, maar we vinden er niets aan. Léon en ik zijn blij dat we deze plaats alleen hebben gebruikt als overnachtingsplaats voor onze tour naar turtle Island, Sepilok en de Kinabatangan rivier, want als we hier langer hadden gebleven, hadden we niet geweten wat we in deze sfeerloze, vieze en saaie stad hadden moeten doen. Aan het einde van de middag pakken we het vliegtuig naar Kota Kinabalu, waar we morgen al de Mount Kinabalu gaan beklimmen, iets waar ik al behoorlijke tijd zenuwachtig voor ben.

 

Comments (0)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.