Pakketje van thuis!

Posted Dagboek Nieuw-Zeeland

Mijn ouders drongen er een tijdje terug al op aan dat, als we iets nodig hadden vanuit Nederland of iets misten, we dat maar moesten zeggen. Zodoende maakte ik een lijstje met spulletjes die we wel wilden gebruiken.

Zo was er een trui die ik graag wilde hebben en kon ik nog wel wat extra hemdjes gebruiken. Ook miste ik mijn yoghurt-to-go bakje tijdens roadtrips (en nee, die hebben ze hier niet…). Léon wilde ook nog wel graag één van zijn truien hebben. Daarnaast wilden we natuurlijk ETEN. Met onder andere Sinterklaas in aantocht, had ik enorm veel zin in kruidnoten, speculaas en gevuld speculaas. Stroopwafels en drop mochten natuurlijk niet ontbreken. Ook had ik gevraagd om lekkere kaas (échte kaas) en sambal, wat dat kennen ze hier niet…

En dan was Léon natuurlijk nog jarig. Wetende dat mijn ouders hem wel een cadeautje wilden geven, voegde ik dat stiekem ook nog aan het lijstje toe.

 

Wachten, wachten, wachten

Natuurlijk kost een pakketje naar de andere kant van de wereld sturen tijd. Het duurt al snel zo’n drie tot vier weken eer het pakket eindelijk op plaats van bestemming was. Dus na drie weken was het pakketje daar en konden we ons ‘cadeautje’ gaan uitpakken.

 

Cadeautje uitpakken

Ja, zo voelt het wel, als je die box openmaakt. Ondanks dat ik wist wat er ongeveer wel in zou zitten, is het toch een feestje. Léon was blij met zijn cadeautje van mijn ouders en natuurlijk gaan we al het lekkers binnenkort lekker op eten. En al met al is een pakket van tien kilo toch best veel, dus voorlopig zijn we wel even “zoet”.

Reacties uitgeschakeld voor Pakketje van thuis!

Comments are closed.