Weekend Queenstown – wat een drukte!

Posted Dagboek Nieuw-Zeeland

Vrijdagmiddag 16 november is het zo ver. Léon en ik hebben allebei tot en met halverwege de middag moeten werken en nu is het tijd om te vertrekken naar Queenstown. Esther rent daar zaterdag namelijk de enige echte Queenstown Marathon. Ja, de hele. Wij gaan het weekend mee om haar aan te moedigen. Oh, en om Queenstown te zien natuurlijk .

 

De Lindis Pass: een prachtig uitzicht van wolken

Als je vanaf Twizel richting Queenstown rijdt, moet je de Lindis Pass over. Deze pass ligt 971 meter hoog en geeft een prachtig uitzicht. Althans, dat is wat ons verteld is, want op de heenweg zien wij niet veel meer dan wolken. Het weer zit helaas niet zo mee.

Na de Lindis Pass rijden we verder naar Queenstown en deze weg is zeker niet minder spectaculair. We rijden namelijk door de Karawau Gorge en die is prachtig! Met de rivier aan onze ene kant en de steile rotsen aan onze andere kant genieten we van onze trip. Wel komen we steeds meer auto’s tegen. En die auto’s worden er natuurlijk alleen maar meer naarmate we Queenstown naderen.

 

Traffic Jam!

Deze populaire en toeristische stad is prachtig gelegen aan het Wakatipumeer, maar heeft één nadeel. De stad wordt begrensd door hoge bergen. Dit betekent dat de stad niet verder kan uitdijen en je raadt het al: toch groeit de stad verder. Het wemelt er van de inwoners én toeristen. De Queenstown Marathon wordt met het jaar populairder en ook dat trekt dus veel mensen naar deze kleine stad.

Het eerste waar Léon en ik dan ook in terecht komen wanneer we in Queenstown arriveren is een heuze file. We krijgen spontaan heimwee naar ons rustige Twizel. Zo veel mensen en auto’s, dat wij we niet meer gewend! Stapvoets komen we uiteindelijk bij ons hostel terecht alwaar we heel snel de spullen uit de auto gooien en Léon op zoek gaat naar een parkeerplek. Ja, we moeten behoorlijk omschakelen in deze stad.

 

Burrito’s en bier

Eén van de nadelen van het kleine Twizel, is dat we, naast de restaurants waar Léon en ik werken, alleen een Indiër hebben (en een Thai waar we nooit iemand zien). Veel keuze uit eten hebben we dus niet, als we iets buiten de deur zouden willen halen. Queenstown biedt ons mooi de gelegenheid om dat wel te doen en dus belanden we bij een Mexicaan en genieten we van een huge burrito: heerlijk!

Daarna hebben we afgesproken met Jack en Lisa. Lisa en ik hebben samen gewerkt bij MAGNA. Zij is afgelopen januari samen met haar Engelse vriend Jack naar Nieuw-Zeeland vertrokken op een working holiday visa. Daarbij zijn zij geëindigd in Queenstown, waar ze nu wonen en werken. We hebben een maand geleden ook al met Lisa afgesproken, toen in Twizel. Ons bezoek aan Queenstown is dus een mooie gelegenheid om even een biertje met elkaar te doen! Lisa stelt voor om af te spreken bij de pub Little Blackwood. Dit is een heel gezellige, kleine pub aan het water. We kletsen wat uurtjes bij en genieten van een heerlijk biertje.

 

“Road closed”

De volgende ochtend zijn we vroeg uit de veren om Esther naar de start te brengen. Léon en ik zijn niet de enigen die haar dit weekend aanmoedigen. Neil is natuurlijk ook meegereisd en Libby, Esther haar Australische vriendin, vond dit een mooie gelegenheid om een tweeweekse vakantie naar Nieuw-Zeeland te boeken.

Rond 08:30u zetten we Esther af bij de start, waarna we in de auto stappen om naar onze eerste ontmoetingsplaats te rijden. Dit blijkt een grotere uitdaging dan gedacht, want overal zijn de wegen afgezet voor de marathon. Uiteindelijk moeten we helemaal omrijden en vanaf de andere kant van Queenstown naar onze ontmoetingsplekken rijden.

Het is niet de eerste keer dat ze deze marathon loopt. Vorig jaar heeft ze ook de hele marathon gelopen en toen was het zo’n dertig graden. Nu is het weer gelukkig beter dan vorig jaar. Het is alsnog warm in de middag, maar geen dertig graden. Esther zet dan uiteindelijk ook een betere tijd neer dan vorig jaar. Ze rent hem ruim binnen de vijf uur. Een prachtige prestatie.

 

Biertjes in het park en eten bij de Indiër

Jup, alweer bier. Maar daarvoor is het ook ons weekend weg. Omdat het zo prachtig weer is, kopen we een box bier en genieten we van het zonnetje in het park: ja, dit is wel een heerlijke manier om ons vrije weekend te vieren. Daarna eten we met zijn allen bij de Indiër en duiken we nog een kroeg in. Laat maken we het echter niet, we zijn behoorlijk moe en rozig van de hele dag.

 

De drukte ontvluchten

Zondag is het weer een stuk minder goed. Wat dat betreft was het dus een goede dag om gisteren de marathon te hebben. De temperatuur is nu behoorlijk gedaald, het waait hard en het ziet ernaar uit dat het elk moment kan gaan regenen.

Toch willen we op onze vrije dag nog wat doen en gebruikmaken van het feit dat we nu ergens anders zijn: we willen de omgeving zien. De anderen start rustig op met een brunch in een restaurantje. Omdat we het ontzettend drukke Queenstown nu wel gezien hebben en gek worden van de drukte, besluiten we om door te rijden naar Arrowtown. De rest rijdt alvast door naar Twizel.

 

Arrowtown: ook toeristisch, maar wel een mooie hike

Eenmaal in Arrowtown aangekomen, zien we dat dit ook behoorlijk vol is van de toeristen. Logisch, want dit dorp ligt op slechts twintig minuten rijden van Queenstown. We zullen dus lang niet de enigen zijn met het idee om de grote stad te ontvluchten. Het weer is hier gelukkig wel een stuk beter. We zoeken het toeristen informatiepunt op en zoeken daarbij een leuke hike uit. Omdat we niet heel veel tijd meer hebben, doen we een wandeling van een uurtje. En die is heerlijk! Wat een verademing om weer in de natuur te lopen, na de drukte van de afgelopen dagen.

We lopen langs een rivier naar een brug. Onderweg komen we ook nog een grote papa-geit tegen met twee baby-geitjes, superschattig. Ja, dit is veel meer ons ding dan zo’n drukke stad. Ook loopt er een 4WD weg beneden langs/door de rivier. Dit lijkt ons wel iets om te onthouden voor een volgende keer. Met name bij Léon begint het erg te kriebelen om deze route eens met onze auto te gaan rijden.

 

Lunchen en boodschappen doen

Na onze hike hebben we best wel trek. Het duurt even voordat we een plek hebben gevonden waar we gewoon iets kunnen lunchen. Veel restaurants bieden namelijk al echte diners aan en daar hebben we nog echt geen trek in. We belanden bij een Italiaan, Terra Mia, waar we echt een héérlijke focaccia eten. Maar dan ook echt héél lekker!

Daarna doen we boodschappen bij de Pak n Save in Queenstown. Boodschappen doen bij deze supermarktketen, evenals bij de Countdown, is vele malen goedkoper dan de Foursquare in ons kleine Twizel. Wanneer wij dus de gelegenheid hebben om boodschappen te doen bij zo’n supermarkt, maken we daar zeker gebruik van. Vooral voor Léon is dit één van zijn favoriete bezigheden. NOT. Maar dan hebben we gelukkig wel weer een voedselvoorraad thuis en we besparen er behoorlijk wat geld mee.

 

Sneeuw!

Het weer is onderhand steeds slechter en slechter geworden. Op de Lindis Pass hebben we zelfs sneeuw! Het blijft maf om al deze tegenstellingen mee te maken in dit land. De ene dag kan het 25 graden zijn, waar het de volgende dag ijs- en ijskoud is en niemand ervan opkijkt als het sneeuwt. Wel hebben we veel mazzel dat de Lindis Pass nog steeds open is, want vaak gooien ze hem met dit weer dicht. En dan moet je dus omrijden of een nacht wachten. En met omrijden bedoel ik niet een route van een half uurtje extra, maar een route van een aantal UREN extra.

Al met al hebben we dus een heel leuk weekend gehad, maar vonden we Queenstown wat te druk. Arrowtown is zeker een plek waar we nog eens naar terug willen en ik denk dat we de Lindis Pass nog vaak zullen doorkruizen.

Comments (0)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.