Roadtrip naar Dunedin

Posted Dagboek Nieuw-Zeeland

Deze week hebben we weer gezamenlijk twee dagen vrij. Tot nu toe lukt dat nog vrij goed en daar zijn we blij om. We hebben beiden op ons werk twee vaste dagen kunnen vrij vragen. En onder het mom van “dit kan wel eens afwijken i.v.m. drukke dagen, vrije dagen van anderen etc.”, is dit nog niet gebeurd.

 

Prime travel time

We zitten nu midden in het voorjaar. En hoewel het weer behoorlijk wisselvallig is, is deze tijd van het jaar ook wel een uitgelezen tijd om Nieuw-Zeeland te ontdekken. Namelijk voordat alle kiwi’s zelf vakantie hebben en de internationale toeristen het land gaan bezoeken.

Omdat Léon op internet tweedehands dakdragers voor onze Subaru heeft gevonden in Dunedin, besluiten we daarheen te gaan en een Airbnb te boeken voor een nachtje.

 

Roadtrip!

Als je rechtstreeks naar Dunedin zou rijden, doe je daar waarschijnlijk zo’n drie tot vier uur over. Wij besluiten van de heenweg een roadtripje te maken. Dit betekent dat we niet alleen de snelweg zullen pakken, maar juist ook de kleinere, mooiere routes. En bovendien: we kunnen stoppen waar we willen.

Echter, de laatste dagen is het heel slecht weer geweest. We wisten wel dat het veel geregend had, maar blijkbaar waren andere gebieden nog meer getroffen en zijn er zelfs wat overstromingen geweest. Dit zorgt ervoor dat we vóór Oamaru (de eerste grotere plaats die we tegenkomen onderweg) al een aantal keer een ondergelopen weg en zelfs een aantal gesloten wegen tegenkomen.

Vanaf Oamaru duiken we echt de secundaire weg op. Deze weg loopt langs de kust naar beneden en is geweldig. Wat genieten we er weer van om het strand te zien, de golven te horen breken en het zout van de zee te ruiken. Zo rijden we door allerlei vissersdorpjes en stoppen we soms om wat foto’s te maken en van het uitzicht te genieten.

 

Koffietijd

In Hampden zet Léon de auto plots aan de kant en zegt: zo, dit is wel een leuk tentje om even koffie te drinken. Goed idee, want de zon is onderhand al lekker doorgekomen en dus kunnen we genieten van een heerlijke kop koffie (en dat kennen ze hier in Nieuw-Zeeland echt wel) in het zonnetje. Daar kijk ik op de plattegrond en zie dat we vlak bij de Moeraki Boulders zijn. Ergens heb ik gelezen dat dat ook een toeristisch hoogtepunt is. We besluiten dat dat onze volgende tussenstop wordt.

 

Moeraki Boulders

De Moeraki Boulders zijn simpel gezegd heel grote stenen die op strand liggen. Niets bijzonders aan, zou je zo zeggen. Maar wat het bijzonder maakt, is dat de ze stenen rond zijn. Dit maakt het natuurverschijnsel behoorlijk bijzonder, want het lijkt net of ze gemaakt zijn en er door mensen zijn neergelegd.

Sommige stenen zijn behoorlijk groot. Ze komen bij ons tot onze middel of zelfs daarboven. Ze worden uitgeslepen uit de kust door de erosie en komen daardoor op het strand terecht. Het leuke is dat dit nog steeds gebeurt. We zien een aantal keien al uit de duinen tevoorschijn komen (een heel vreemd gezicht!).

Het verhaal van de Maori over deze stenen is echter beter. Volgens hen waren dit voedselmanden die hun voorouders naar Nieuw-Zeeland hebben overgebracht. Deze voedselmanden zijn in steen veranderd, nadat ze op het strand aanspoelden. Klinkt best logisch toch?

 

Dunedin: wat een heuvels!

We rijden verder via prachtige wegen. We genieten van de mooie uitzichten en komen helaas ook weer wat gesloten wegen tegen (reden om nog een keer terug te komen!). Ook de weg vlak voor Dunedin is onwijs mooi.

Deze op één na grootste stad van Nieuw-Zeeland (na Christchurch dus) ligt aan de kust en is behoorlijk heuvelachtig. En de heuvels zijn ook echt behoorlijk steil. Dit geeft wel een mooi uitzicht als je de stad binnenkomt, want ook de snelweg ligt wat hoger.

Na even zoeken vinden we onze Airbnb. Deze ligt ook op zo’n heuvel en dus besluiten we om de auto naar het centrum te pakken. Achteraf was dit niet zo’n goed idee, want dat betekende ook dat we moesten parkeren in de stad. En zoeken naar een parkeerplaats, dat zijn we niet meer gewend! We struinen wat rond en halen daarna de dakdragers voor de auto op. ’s Avonds gaan we heerlijk uit eten in de stad.

 

De kampeerspullen zijn binnen

De volgende dag struinen we alle winkeltjes langs. Twizel heeft niet meer dan een souvenirwinkel en een winkel voor vissen en jagen, dus wanneer we de kans krijgen om andere winkels in te gaan, doen we dat graag. Ook kopen we onze kampeerspullen in, zodat we binnenkort ook lekker kunnen gaan kamperen op onze vrije dagen. Helaas lukt het ons niet om een tent te vinden, dus daar moeten we nog even naar op zoek!

 

Baldwin Street: the world’s steepest street

Ons bezoekje aan Dunedin zou niet compleet geweest zijn zonder de wereld’s steilste straat te bezoeken. En ja, de straat is echt steil. Je zult er maar wonen… Wel goed voor je kuiten (en billen), niet zo goed voor je auto…

Daarna rijden we direct door naar huis. Het is onderhand namelijk al best wel laat, en we hebben nog een rit van zo’n drie/vier uur voor de boeg!

Comments (0)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.