Weer kamperen, of toch niet…

Posted Dagboek Nieuw-Zeeland

Weer een week waarbij we dezelfde dagen vrij waren én wel twee achter elkaar. De vorige keer tijdens het kamperen in Wanaka hebben we op het laatste moment een mooie tent voor een leuke prijs op de kop kunnen tikken. Deze week is het weer best goed en dus willen we eigenlijk de tent wel even gaan uitproberen! Op naar Wanaka, want daar is het gewoon heel leuk.

 

Boundary Creek

De andere camping die we de vorige keer hadden gezien, was de Boundary Creek. Deze camping ligt iets verder richting de Haast Pass, de westkust dus. Achter deze camping ligt een hike die mooi schijnt te zijn.

Daarom zetten we onze auto op de camping neer, pakken we onze spullen en wandelen we naar de hike. Nee, niet wandelen, het is bijna rennen. Ook deze camping barst namelijk van de sandflies. En wat een rotbeesten zijn dat… Als ik Léon vraag waar hij de insectenspray heeft gedaan, bedenkt hij zich dat hij vergeten is om die in te pakken. Oeps… Snel naar de hike dus.

 

Eerst schapen en koeien en daarna helemaal niets meer

Het begin van de hike loopt best steil de heuvel op, maar zodra we (na ongeveer een uur) bovenop zijn, volgt het pad verder het land in en daarmee wordt het pad vlakker. Het uitzicht daar bovenop is overigens prachtig. We zien Lake Wanaka en aan de overkant daarvan het Aspiring National Park met de besneeuwde bergtoppen.

Het pad volgt verder langs de kreek en we genieten ontzettend. Soms lopen we een stukje bos door en soms hebben we slechts gras om ons heen. Ook spotten we een Kea, een Nieuw-Zeelandse papegaai. Dat is dus wel even gaaf om te zien!

Hoe verder we komen op de hike, hoe lastiger het pad wordt. Het pad is vaker begroeid, smaller en de ondergrond is soms modderig of zelfs erg nat. Na zo’n 2,5u heenlopen besluiten we pauze te houden en terug te lopen, want eer dat we weer bij de auto zijn…

Achteraf bleek deze hike een hike van zo’n zes tot acht uur te zijn. We hebben hem dus niet helemaal uit kunnen lopen en dat zat met name Léon dwars. We zullen dus nog een keertje terug moeten gaan om de gehele hike te lopen.

 

De regen gooit roet in het eten

Eenmaal bij onze auto teruggekomen, begint het te regenen. En niet zo’n beetje ook. De lucht om ons heen is ook behoorlijk donker. Dus tja, wat zullen we doen? We wachten de bui even af in de hoop dat het opklaart. Maar na een tijdje wachten geven we de moed op. We gaan een nachtje kamperen omdat we er lekker uit willen zijn, maar met regen hebben we dat gevoel niet. Daarom rijden we in een kleine twee uur naar huis en duiken we ’s avonds lekker ons warme bedje in.

 

Shoppen in Timaru

De volgende ochtend staan we weer vroeg op en rijden we naar Timaru, onze ‘shopstad’. We hebben weer een behoorlijk lijstje met spulletjes en boodschappen die we nodig hebben. Léon wil wat dingen voor het vissen halen en tegen winkelen zal ik geen nee zeggen.

Rond de middag breekt de zon door en dus eten we ons broodje heerlijk aan het strand. In principe had het hier in Nieuw-Zeeland allang al echt zomers weer moeten zijn, maar dat laat nog even op zich wachten. Het regent veel en de zon laat zich niet altijd zien. Dat we dit zonnetje even mee kunnen pakken, vinden we dus heerlijk!

Comments (0)

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.